ساینده ها یک ماده خام مهم برای تولید چرخ های سنگ زنی هستند ودیسک فلپs مسئول برش هستند. بنابراین، ساینده ها باید تیز و دارای سختی بالا، مقاومت حرارتی خوب و درجه خاصی از چقرمگی باشند.
سختی یک دیسک فلپ به سهولت جدا شدن دانه های ساینده روی سطح چرخ تحت نیروی سنگ زنی اشاره دارد. چرخ نرم تر نشان می دهد که دانه های ساینده به راحتی جدا می شوند، در حالی که چرخ سخت تر نشان می دهد که دانه های ساینده با سختی بیشتری جدا می شوند. سختی چرخ ساینده و سختی خود ساینده دو مفهوم متفاوت هستند.
بسته به خواص و مقدار بایندر و فرآیند ساخت چرخ سنگ زنی، می توان همان ساینده را به چرخ های سنگ زنی با سختی های مختلف تبدیل کرد. تفاوت آشکار بین سنگ زنی و برش در این است که چرخ سنگ زنی دارای خاصیت "خود{1}} تیز شدن" است. انتخاب سختی چرخ سنگ زنی در واقع انتخاب خاصیت تیز شوندگی آن است، به این امید که دانه های ساینده هنوز تیز خیلی زود ریزش نکنند و پس از فرسودگی کدر باقی نمانند.
اولین قدم بریدن دیسک فلپ است. عرض و صافی شکاف ها به طور مستقیم بر کیفیت تولید بعدی تأثیر می گذارد. اگر عرض ماده ساینده یکسان باشد، شکاف بعدی صاف و رزوه های ساینده یکنواخت می شود و در نتیجه سایش کمتری در ورودی و خروجی دستگاه ایجاد می شود. برعکس، اگر عرض ناهموار باشد، باعث ساییدگی زیادی در قسمت های ورودی و خروجی می شود و عرض ناهماهنگ به راحتی باعث انحراف کاتر دایره ای می شود.
علاوه بر این، تیغه های مستقیم زیادی مصرف می کند و حتی ممکن است باعث کج شدن برش شود. فلپ دیسکی که با کج کردن الیاف ساینده ساخته می شود، قطعاً کج خواهد شد که مستقیماً بر عملکرد و طول عمر دیسک فلپ تأثیر می گذارد.