پولیش شیمیایی:
پولیش شیمیایی به این صورت است که قسمت های بیرون زده میکروسکوپی سطح مواد در محیط شیمیایی ترجیحاً در قسمت های مقعر حل شوند تا سطحی صاف به دست آید. مزیت این روش این است که به تجهیزات پیچیده ای نیاز ندارد و می تواند هر قطعه کار پیچیده ای شکل را جلا دهد. موضوع اصلی پولیش شیمیایی، تهیه مایع پولیش است.
پولیش الکترولیتی:
اصل اساسی پولیش الکترولیتی مانند پولیش شیمیایی است که به طور انتخابی قسمت های بیرون زده ریز سطح مواد را حل می کند. در مقایسه با پرداخت شیمیایی، می تواند تأثیر واکنش کاتدی را از بین ببرد. فرآیند پولیش الکتروشیمیایی به دو دسته تسطیح ماکروسکوپی و تسطیح میکروسکوپی تقسیم می شود.
پولیش مایع:
پولیش سیال متکی به مایع با جریان با سرعت بالا و ذرات ساینده ای است که با خود حمل می کند تا سطح قطعه کار را برای رسیدن به هدف پولیش شسته شود. روشهای رایج عبارتند از: پردازش جت ساینده الماس کاربید سیلیکون سبز، پردازش جت مایع، آسیاب دینامیکی سیال، و غیره. تفنگ روی سطح قطعه کار
پولیش مکانیکی:
پولیش مکانیکی یک روش پولیش است که بر تغییر شکل پلاستیک سطح ماده برش تکیه دارد تا قسمت محدب پس از پولیش برداشته شود تا سطحی صاف به دست آید. عموماً از نوارهای سنگ نفت، چرخ های پشمی، سمباده و ... استفاده می شود. دیسک پولیش عمدتا به صورت دستی کار می کند. برای مثال می توان از ابزارهای کمکی مانند میزهای گردان در سطح اجسام دوار استفاده کرد. اگر الزامات کیفیت سطح بالا باشد، می توان از روش سنگ زنی و پرداخت ریز استفاده کرد.
سنگ زنی و پرداخت مغناطیسی:
سنگ زنی و پرداخت مغناطیسی برای تشکیل کاربید سیلیکون سبز مغناطیسی استکاربید سیلیکون سبزبرس ها تحت تأثیر میدان مغناطیسی قرار می گیرند و از دیسک پولیش برای آسیاب قطعه کار استفاده می شود. این روش دارای راندمان پردازش بالا و کنترل آسان شرایط پردازش است.
